و قافية مثل السنان رزيته * تناولت من جو السماء نزولها حسان خواست بر دختر خود بواسطه پيدا كردن قافيه اظهار برترى و مفاخرتى بنمايد دخترش ليلى شعر ذيل را كه مشتمل بر ستايش حسان است و هم بر عجز او در اين قافيه گفت : براها الذى لا ينطق الشعر عنده * و يعجز عن امثالها ان يقولها حسان گفت تا تو زنده باشى من ديگر شعر نگويم و برطبق اين گفته سوگند ياد كرد اما ليلى توبه كرد كه ديگر در حضور پدر شعر نگويد و حسان را دختر ديگر بود كه نعمه نام داشت ( خيرات ) و لا يخفى پدرش حسان شاعر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بود و قصه غدير خم را بنظم آورد و از مواليان و دوستداران اهل بيت عليهم السلام بود و قصايد بسيار در مدح ايشان سروده و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در حق او دعا كرد و فرمود يا حسان لا تزال مؤيدا بروح القدس ما دمت ناصرنا و اين قيد از رسول خدا كرامت و معجزه‌اى است از آن حضرت و اخبار بغيب است براى اينكه حسان بعد از آنيكه از مواليان اهل بيت بود عثمانى الراى شد و از امير المؤمنين منحرف گرديد براى طمع بمال دنيا و اين شعرى كه خود انشا كرد ( و كن للذى عادا عليا معاديا ) الخ در حق خودش ثابت گرديد . ابن اثير در أسد الغابة بترجمه او گفته حسان شصت سال در جاهليت و شصت سال در اسلام زندگانى كرد در سنه پنجاه چهار دنيا را وداع گفت و كان بلغ الغايه في الجبن و اما ليلى بنت مسعود دارميه و ليلى بنت مسعود بن خالد ربعى تميمى و ليلى مادر شهزاده على اكبر هر سه در جلد سوم ترجمه شدند در بانوان دشت كربلا و ليلى دارميه و تميميه هر دو از زوجات امير المؤمنين عليه السّلام بودند و تميميه بود تا بعد از شهادت امير المؤمنين عليه السّلام .